Koen Taselaar

Vanaf 14 april 2027 presenteert Stedelijk Museum Schiedam een grote tentoonstelling van kunstenaar Koen Taselaar (1986). Het is voor het eerst dat zijn veelzijdige werk in volle omvang wordt getoond met tekeningen, zeefdrukken, meubels, sculpturen en vooral wandtapijten. Een van de eyecatchers die straks te zien zullen zijn, is een negentien meter lang wandtaptijt End, And (2024) over de Apocalyps.

Taselaars werk is direct herkenbaar aan de felle kleuren en ritmische patronen waarmee hij zijn composities tot aan de randen vult. Onder die speelse oppervlakte schuilt vaak een scherpere laag. Zo zwemmen in The Opinionated Aquarium (2020) kleurrijke vissen rond in een aquarium dat symbool staat voor de manier waarop mensen zonder kritische blik nieuws tot zich nemen via de televisie. In Radical Furniture for Radical Times (2019) woont een familie octopussen in een mensenhuis, ingericht met iconische meubels uit de Italiaanse Radical Design-beweging: een toekomstbeeld waarin de mens zichzelf heeft uitgeroeid en de octopus zijn plaats heeft ingenomen. In End, And (2024), een negentien meter lang wandtapijt, stelt Taselaar tientallen scenario’s voor hoe de wereld zou kunnen eindigen. Toch weet hij zulke onderwerpen steeds luchtig te houden: het zachte weefsel, de vrolijke vormen en de humor zorgen voor beelden die uitnodigen om lang te blijven kijken, juist omdat wat erachter schuilt zich pas geleidelijk laat zien.

Mythologische figuren en hedendaagse beeldtaal
In het productieproces van zijn wandtapijten combineert Taselaar oud en nieuw: hij tekent de kleden deels analoog en ontwerpt zijn patronen vervolgens digitaal. Daarna laat hij ze machinaal weven met een jacquardtechniek die al eeuwenoud is, waarbij de patronen direct in de stof worden geweven. Diezelfde vermenging is terug te zien in de beelden zelf. Vroegmiddeleeuwse en mythologische figuren en verwijzingen naar kunstwerken van oude meesters zoals Brancusi delen het tapijt met de grijnzende kat uit Alice in Wonderland, met iPhones en met een albumhoes van Iron Maiden. Zo gebruikt Taselaar een eeuwenoud middel om beelden te combineren voor de verhalen van nu.

De tentoonstelling wordt gecureerd door Ellis Kat en toont, naast een selectie van eerder werk, vooral recent en nieuw werk, waaronder stukken die speciaal voor deze tentoonstelling zijn gerealiseerd.

Stedelijk Museum Schiedam volgt kunstenaar Koen Taselaar, die werkt vanuit Rotterdam, al langere tijd op de voet. Zijn werk was te zien in de tentoonstellingen Van Oerbeest tot rokende croissant (2022) en Liefde voor tekenen (2024), waarvan hij zelf co-curator was. Ook bevinden zich diverse werken van Taselaar in de collectie van het museum, waaronder een wandtapijt en tekeningen.